ارسلان کاوه

ارسلان کاوه در سال ١٣٤٥ در شهر کرند به جهان هستی نظر انداخت. از همان دوران کودکی در تکایا و خانقاه ها ، با نوای دلنشین تنبور آشنا شد. که هنر، فرزند عشق است و چون زیباترین جلوه تابش انوار خورشید عالم تاب ، بروز هنر است ، در فراگیری تخصصی این ساز ، عاشقانه طی طریق کرد. وی در سال ١٣٦٤ ، نواختن سه تار را در محضر استاد جلال ذوالفنون آغاز نمود و چهار سال بعد با ساز پرطنین دیوان و روشهای نواختن آن آشنا شد. سازی که طنین آن ترکیبی از سازهایی همچون تنبور ، عود ، سه تار و گیتار است و به شکلهای مختلفی در مناطق کردنشین دیار بکر ترکیه و مناطقی از شمال عراق هولیر» نواخته میشود. ارسلان کاوه در سال ١٣٦٩ و زمانی که تنها ٢٤ سال داشت ، به عنوان بهترین تکنواز ایران توسط هیات داوران جشنواره موسیقی فجر انتخاب شد. در آن زمان تندیس زرین جشنواره توسط وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سید محمد خاتمی ، به ایشان تقدیم گردید همچنین ، وی در سال ۱۳۷۸ به عنوان بهترین آهنگ ساز مراکز صدا و سیمای کشور انتخاب گردید. حاصل سالها فعالیت موسیقایی ارسلان کاوه، قطعات و آلبومهای متعددی ست که از آن جمله می توان به آلبوم های سن سیز (بدون تو» ، «کندیمیز ولایت ما » ، «وفاسیز (بی وفا )» ، «تنبورنوازان دالاهو» ، «شب های تنهایی یک» و «شب های تنهایی دو با همنوازی استاد مسعود حبیبی)» اشاره کرد. آخرین اثر وی با نام «راه» در کشور ترکیه تهیه و توزیع گردید که با اقبال عمومی روبرو شد ارسلان کاوه اجراهای متعددی در ایران و کشورهای ایتالیا ، انگلستان ، پرتقال، هلند و ترکیه ارائه کرده است.